#biebpraatje

#biebpraatje

Elke week een #biebpraatje. We maken zomaar een praatje met bezoekers in een van onze bibliotheken en dat levert elke keer weer een bijzonder verhaal op.

#biebpraatje(s) met 'Somerense Koninkjes'

Regelmatig doen we als bibliotheekmedewerkers de uitspraak “we zouden een boek moeten schrijven over alles wat we meemaken”. Deze uitspraak speelde ook door mijn hoofd op een normale maandag in juni in Someren, waar wederom een mooi verhaal op te tekenen viel.
Met de gedachte dat het later vandaag weer tijd is om een leuk biebpraatje te houden, begin ik de ochtend eerst met het geven van de internetcursus “klik&tik”. Tot mijn verrassing komt één van de cursisten met gevulde handen naar me toelopen. Hij zegt: “ik heb iets voor je!”. Hij heeft een grote doos gevuld met zomerkoninkjes meegenomen, geplukt uit eigen tuin. Ik straal van oor tot oor om dit lieve gebaar. Een keer daarvoor hadden we het er namelijk over gehad dat hij ’s middags na de cursus weer in de tuin aan de slag zou gaan. Ook de aardbeien zouden die middag aandacht krijgen. En dat heeft ze duidelijk goed gedaan, want naast dat ze helemaal vrolijk blozen, smaken ze uitermate goed! Ik voel me een dankbaar mens en we beginnen met de les. Na de les vraag ik geïnteresseerd of hij deze middag ook weer in de tuin gaat werken en dat is zeker het geval. Want zo zegt hij: “de kersen zijn ook bijna rijp”. Ik grinnik in mezelf en merk dat ik niet te enthousiast durf te reageren….
’s Middags, na een lunch die dus spontaan aangevuld werd met aardbeien, komen er 4 enthousiaste kleuters binnen. Mijn oog valt op de prachtige kroon die één van de kleuters op haar hoofd heeft. Ik vraag “ben je jarig vandaag!?” Ja, antwoord ze vol trots, “ik ben 5 jaar geworden”! Huppelend gaan ze mee naar de kast met prentenboeken. Ze vinden 3 boeken en een van de dametjes maakt een heel schema hoe ze deze 3 boeken met zijn vieren uit kunnen lenen. De jarige mag natuurlijk eerst en 2 van de kleuters mogen samen 1 boek scannen. En opeens komt mijn collega met nog een prentenboek aanlopen. Tja, wat nu met het schema!? De kleuters zijn even in verwarring, maar de begeleidster zegt: “dan mag ik dit boek scannen”. Tevreden huppelen ze weg.
En zo bevat deze dag niet één praatje maar vele praatjes en geluksmomentjes en gaan ook wij op het eind van de werkdag tevreden naar huis. ^ST